Ervaringsverhaal - Bert en Ria Vlasman

Bert & Ria Vlasman: Een wonderbaarlijke genezing.

EEN NORMALE DAG:

Ria:
26 oktober 2005 gewoon een mooie dag, met mijn vriendinnen shoppen, gezellig ‘s avonds naar een verjaardag.
Een normale gezellige dag (wat is normaal?!). Rond 0.30 uur fietsten we naar huis, waar ik hoofdpijn kreeg. Thuis werd dat heviger. Later ging ik overgeven en liet mijn ontlasting gaan. Dat is een hersenbloeding, dacht ik, want het is een erfelijke ziekte in de familie, mijn moeder opa enz. zijn er aan overleden. De eiwitten in mijn lichaam hopen zich op in mijn hoofd en maken mijn vaten kapot waardoor een bloeding ontstaat. Een zeldzame  ziekte die ik mijn hele leven al meedraag.
Ik dacht dat ik dood zou gaan. Ik geloof dat ik toen al door God werd gedragen, want ik was niet bang. Ik was heel rustig. Ik geef ons verhaal nu over aan Bert, want van de dagen erna weet ik niets meer.

NAAR HET ZIEKENHUIS:

Bert:
Ik belde de dokter. Ze kwamen gelijk en stuurde Ria door naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis moest Ria door de scan. Daarna kwamen er 2 dokters naar mij toe en vertelde dat Ria maar 5% overlevingskans had. Op dat moment kwam er heel veel rust over mij. Ik geloof nu dat die rust van God kwam.
Ik kreeg een zekerheid en vertrouwen dat Ria zou genezen. Toen onze kinderen en mijn moeder op bezoek kwamen zei ik dan ook tegen hen dat ze niet hoefden te huilen.

 SAMENGEVAT:

 's Nachts een hersenbloeding, 's ochtends stervende en 's middags stabiel. De dag daarna niet meer levensbedreigend. De volgende dag uit bed en zittend in de stoel. Dagen daarna lopen op de gang met rollator, volgende dag lopen zonder rollator, dag daarna naar huis voor weekend verlof en 2 dagen daarna ontslagen uit het ziekenhuis.
Volgens het ziekenhuis was Ria een medisch wonder, maar wij geloven dat het een  God’s wonder is!  Door wat er allemaal gebeurd is met Ria en mij,  is ons leven in positieve zin veranderd wat op zich ook een wonder is!